Ileż to podekscytowania było, kiedy tylko miałem iść na tzw. „Orlą”. Ileż dumy było, kiedy ktoś pytał gdzie idziesz?, z duma odpowiadałem „idę na Orlą”… Czułem się w pełni górskim fascynatem i z pogardą patrzyłem na innych, którzy tłamsili się w dolinach a ja mogłem pobijać kolejne rekordy szybkości dojścia do podniebnego szlaku… Zawitanie w Tatry Zachodnie było po części stratą czasu i obniżaniem lotów górskiej przygody! Tego lata zawitałem na Orlą Perć po raz czwarty. Warunki idealne. U góry lampa, pod stopami szorstka skała no i te widoki… Kto był to wie, ten kto nie był, jak może to niech idzie koniecznie!!!

14.08-16.08.2009
Położenie naszego cudownego miasta, chodzi o Sulechów /woj. Lubuskie/, jakby mimochodem wymusza na nas wspinanie w rejonie Jeleniej Góry. Oczywiście nie ma to nic wspólnego z przymusem a raczej jest to powodem późniejszego zadowolenia… Jedynie po 180 km możemy zostawić nasze Vany na parkingu i po 5 min. zameldować się pod wymarzonymi granitami. Tym razem celem naszej wyprawy zostały Krzywe Baszty! Po powrocie wiadomo, że jeszcze nie raz staną tam nasze stopy…

"Teraz każdy ograniczony palant ogląda Archiwum X i stwierdza, że on też chce silnych wrażeń i adrenaliny. Bierze ulotkę reklamową i następnego dnia, po uiszczeniu odpowiedniej opłaty, huśta się zawieszony w uprzęży na wysokości pięciu tysięcy metrów albo pływa pośród piranii z zimną coca-colą w łapie, nie mając najmniejszego pojęcia, co robi. Czasem nawet nie wie w dosłownym, geograficznym sensie, gdzie jest. Co gorsza, absolutnie nie dopuszcza do siebie myśli, że jest za to odpowiedzialny. Wymaga, zgodnie z umową, żeby nic mu się nie stało. Niech go wsadzą i wyciągną nietkniętego z wodospadów Niagary. A potem, kiedy skręci sobie kark, bo w tych miejscach skręcenie sobie karku jest rzeczą normalną, wyskakuje z mordą, albo robi to jego rodzina w żałobie, argumentując, że mu gwarantowano, i uprawianie rekiningu wokół wysepek Florydy z kalmarem w tyłku to jak film Walta Disneya". [Życie jak w Madrycie, Arturo Perez - Reverte].

Dni Lajtowe są świętem ludzi gór, cyklicznym spotkaniem wszystkich członków i sympatyków Polskiego Klubu Alpejskiego. Historia spotkań sięga roku 2000, kiedy to w Tychach, w MDK "Tęcza" odbyło się pierwsze spotkanie. Główną atrakcją był retrospektywny pokaz najlepszych filmów z lądeckiego przeglądu filmów górskich. Tychy były też miejscem drugich Dni Lajtowych w 2001 roku, na których prezentowano slajdy i filmy z działalności klubu. W 2003 zmieniliśmy formułę imprezy. Zamiast spotykać się zawsze w tym samym miejscu postanowiliśmy organizować Dni Lajtowe rokrocznie w innym, urokliwym zakątku Polski. Tak naprawdę, klubowicze czekają na festiwal cały rok. Jest to jedna z niewielu okazji, aby spotkać się w tak dużym gronie i podsumować dokonania Klubu z całego sezonu. Naturalnie magnesem są też nasi wspaniali goście, których w tym roku również nie zabrakło.

Od 22 do 27 sierpnia ProGóry Team w składzie: Grzegorz Mazurek, Romek Heppel, Karol Dyda udadzą się do szkoły Jakuba Rozbickiego koło Krakowa, aby tam pod okiem instruktorów kształcić się we wspinaczce skalnej. Będzie to dla nas pierwsze takie doświadczenie w skałach pod okiem specjalistów. Po zakończonym kursie, korzystając z małej odległości planujemy wybrać się w Tatry. Po zakończonych letnich wypadach umieścimy relacje z tych wypraw na stronie.
Strona Jakuba Rozbickiego: http://www.wspinanievertigo.com