| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
 (ur. 1940 – zm. 1986) – polski taternik, alpinista i himalaista, a także autor książek o tematyce wspinaczkowej. Urodził się w Kołkach na Wołyniu. Z Tatrami zetknął się w czasie studiów na Politechnice Szczecińskiej, w latach sześćdziesiątych. Odbył wówczas kurs taternicki i zaliczył pierwsze wspinaczki. Wyróżniające osiągnięcia otworzyły mu drogę na najtrudniejsze ściany górskie, gdzie zyskał opinię wybitnego wspinacza i niezawodnego partnera. Należał do ścisłej polskiej czołówki alpinistycznej, a jego osiągnięcia zapisały się na trwałe w historii alpinizmu światowego. Do najważniejszych należą: 1972 r. – I zimowe przejście filara Trollryggen (Norwegia); 1973 r. – I zimowe wejście na Noszak (7492 m) w Hindukuszu Afgańskim; 1974 r. – I zimowe przejście pn. ściany Trollveggenu w Górach Norweskich; 1977 r. – II zimowe przejście angielskiej Rimmon Route z jej wariantem Exit Chimney na pn. ścianie Trollveggenu; 1978 r. – poprowadzenie nowej drogi na Tiricz Mir Wschodni (7692 m) w Pakistanie (wraz z Jerzym Kukuczką i Michałem Wroczyńskim; 1979 r. – II wejście na Rakaposhi (7788 m) granią pn.- zach. – nowa droga (Pakistan); 1980 r. – I wejście na Distaghil Sar Each (7700).
ncję himalaizmu – zdobywanie najwyższych szczytów świata zimą. Stało się to później polską specjalnością.
W lutym 1973 roku Tadeusz Piotrowski i Andrzej Zawada zdobyli szczyt Noszaka (7485 m n.p.m.) w Hindukuszu, rozpoczynając tym samym nową konkurencję.
W 1983 kierował zimową wyprawą na himalajski siedmiotysięcznik Api (7132 m n.p.m.), który zdobył w noc wigilijną. W wejściu towarzyszył mu Andrzej Bieluń, który szedł jako pierwszy i zaginął tej nocy w okolicach wierzchołka.Za działalność alpinistyczną T. Piotrowski został 4-krotnie udekorowany najwyższym Odznaczeniem sportowym w Polsce – Złotym Medalem "Za wybitne osiągnięcia sportowe".
8 lipca 1986 roku między 18 a 19 wieczorem wraz z Jerzym Kukuczką zdobył K2 nową drogą południową ścianą, a która od tej pory ma nosić nazwę Drogi T. Piotrowskiego, droga do dziś nie powtórzona. Zginął podczas zejścia drogą klasyczną, po dwóch biwakach w ścianie bez wody i pożywienia, na wysokości około 7900 m n.p.m.
 |
|
|
|
|
|
Zapisz sie do RRS feed tego komentarza
"W poniedziałek 21 lipca 1997 r. w masywie Galenstock w Alpach Szwajcarskich wydarzył się tragiczny w skutkach wypadek, w którym zginęli członkowie koła ”Harnasie” z Gliwic: Tadeusz Piotrowski (blacha numer 174) i Sebastian Kukliński (blacha numer 276) oraz kursantka AKPG Małgorzata Tarnawa. Czwarta uczestniczka wyjazdu ocalała dzięki wcześniejszemu zawróceniu z wycieczki. Przyczyną wypadku było zarwanie się nawisu pod całą trójką ok. 80 m przed wierzchołkiem Galenstock'u. Spadli ok. 600 m pociągając za sobą lawinę. Lawina była widziana z jednego ze schronisk, ale nikt nie przypuszczał, że byli tam ludzie. Sama akcja poszukiwawcza trwała bardzo krótko - od 18.00 do 20.30 w środę. W sobotę 2 sierpnia odbyły się pogrzeby."