Urodził się 24 marca 1948 roku w Katowicach, w rodzinie górali istebniańskich. Był szczęśliwym małżonkiem i ojcem; żona Cecylia i dwaj synowi Maciek i Wojtek. Pracował w górnictwie jako technik – elektryk. Od najmłodszych lat przemierzał szlaki turystyczne Beskidów. Wspinaczkę rozpoczął mając 17 lat i połowę swego życia spędził w górach. Najpierw były to skałki i jaskinie Jury Krakowsko – Częstochowskiej a potem jaskinie i szczyty Tatr. Dzięki wspaniałym przejściom tatrzańskim szybko awansował do elity polskich wspinaczy.
Następnie przyszły sukcesy w Dolomitach, Alpach, Górach Alaski, Alpach Nowozelandzkich, Hindukuszu i Himalajach. Wszystkie jego osiągnięcia nosiły najwyższy znak jakości. Od 1979 roku całą swoja pasję poświęcił Himalajom, w ten sposób szybko dołączył do światowej czołówki himalaistów. W ciągu 8 lat zdobył wszystkie 14 najwyższych szczytów Ziemi, prowadząc na nich nowe drogi, dokonując pierwszych zimowych wejść i jedno wejście solo. Sportowe osiągnięcia w Himalajach i Karakorum predysponują Jerzego Kukuczkę do miana najwybitniejszego himalaisty lat osiemdziesiątych. W 1988 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski przyznał mu Srebrny Medal Orderu Olimpijskiego. Poczta Polska wydała okolicznościowy znaczek z podobizną Jerzego Kukuczki i wizerunkiem jego olimpijskiego odznaczenia.
Jerzy Kukuczka zginął 24 października 1989 roku podczas ataku szczytowego na południowej ścianie Lhotse.
Cecylia Kukuczka, żona Jerzego o swoim mężu mówi, że był alpinistą niezwykłym, posiadał siłę charakteru, fenomenalny talent, a także łatwość aklimatyzowania się w górach najwyższych. To one przyniosły mu upragnione zwycięstwa. Otwarty, przyjazny, uczciwy, wyzbyty pychy, skryty w uczuciach, praktykował alpinizm z czystej pasji, kochał prawdziwie góry i ludzi.
Na podstawie książki „Mój pionowy świat” Jerzy Kukuczka
Zapisz sie do RRS feed tego komentarza
